Κυριακή 26 Αυγούστου 2018

Harbinger


Ήταν λες και είχε πέσει μια κατάρα στην περιοχή. Από εκείνο το βράδι που φύσηξε ο θρακιάς με τόση δύναμη ανεξέλεγκτη που μέχρι και δέντρα ξερίζωσε, ήταν λες και χάθηκε η μέρα. Ήλιος δεν ξαναβγήκε το πρωί, όλες οι μέρες ήταν μουντές και σκοτεινές, τα βράδια ακούγονταν ουρλιαχτά λύκων από το βουνό και, σα να μην έφτανε αυτό, όλες οι γάτες στο χωριό άρχισαν να γεννάνε ένα μόνο γατάκι τη φορά. Τέτοιες περιπτώσεις μονοτοκίας δεν είχε ξανασυναντήσει ο κύριος Σταματίου, ο κτηνίατρος της κοντινής πόλης - είχε μάλιστα να το λέει. Χώρια που, με τόσες λίγες γάτες πλέον στο χωριό, τα ποντίκια και οι αρουραίοι λυμαίνονταν τα υπόγεια, τα κελάρια αλλά και τα χωράφια, με την επόμενη σοδειά να προδιαγράφεται από πενιχρή έως ανύπαρκτη.

Τότε ήταν που άρχισαν και τα περίεργα όνειρα. Έβλεπα κάθε νύχτα στον ύπνο μου ότι κατέβαιναν καουμπόηδες από το βουνό και το πέρασμά τους μέσα από τα δρομάκια του χωριού θύμιζε προέλαση του βασιλικού ιππικού. Κρατούσαν δάδες με φόλγες τόσο μεγάλες και δυνατές που θύμιζε η εικόνα τη Νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου. Ξυπνούσα μέσα στην ανησυχία και το άγχος κάθε φορά, αλλά ποτέ δεν συνέβαινε κάτι που να επιβεβαιώνει έστω και λίγο τα όνειρά μου.

Μέχρι που ήρθε εκείνο το βράδι του Μαΐου. Μόλις είχα πάρει τα αποτελέσματα από το τεστ και είχε επιβεβαιωθεί η υποψία μου για την πατρότητά μου. Ο πατέρας μου δεν ήταν πατέρας μου. Αναρωτιόμουν πώς θα τον αντίκριζα ξανά γνωρίζοντας αυτό το συνταρακτικό μυστικό το οποίο - ήμουν σίγουρος - εκείνος αγνοούσε. Γενικά η σχέση μας ήταν λίγο δύσκαμπτη με την πρώτη ματιά, αλλά στο βάθος ήταν εγκάρδια. Ήξερα ότι νοιαζόταν για μένα και δε χωρούσε αμφιβολία ότι θα συνέχιζε να το κάνει ακόμα και αν μάθαινε ότι δεν ήμουν γιος του. Ωστόσο δεν ήξερα αν ήταν τελικά σκόπιμο να του το πω.

Τέλος πάντων, εκείνο το βράδι του Μαΐου μόλις είχαμε πέσει να κοιμηθούμε. Είχε ζέστη και είχαμε αφήσει τα παράθυρα ανοιχτά. Δυσκολευόμουν να κοιμηθώ γι' αυτό και αμέσως πετάχτηκα πάνω όταν άκουσα χλιμίντρισμα αλόγου από την αυλή.

Βγήκα στο παράθυρο και είδα έναν πανύψηλο άντρα πάνω σ' ένα άλογο. Μόλις με είδε, άρχισε να απαγγέλει τη 'Θλίψη' του Λαμαρτίνου, ενώ από κάπου μακριά, σαν από παλιό γραμμόφωνο, ακουγόταν ο 'Άσωτος Υιός', μια καντάτα του Ντεμπισί που είχα χρόνια ν' ακούσω.

Στην αρχή νόμιζα πως ήταν ένα ακόμα όνειρο, όμως τότε ο άντρας σταμάτησε την απαγγελία, σήκωσε το κεφάλι του και με κοίταξε ίσια στα μάτια.


Παιχνίδι άσκησης ύφους με χρήση των λέξεων: ΜΟΝΟΤΟΚΙΑ, ΠΑΤΡΟΤΗΤΑ, ΘΡΑΚΙΑΣ, ΠΡΟΕΛΑΣΗ, ΕΓΚΑΡΔΙΟΣ, ΔΥΣΚΑΜΠΤΟΣ, ΝΥΧΤΑ ΑΓΙΟΥ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ, ΚΑΝΤΑΤΑ, ΛΑΜΑΡΤΙΝΟΣ, ΚΑΟΥΜΠΟΗΣ (τυχαία επιλογή δέκα λέξεων από το λεξικό)

*Harbinger=προάγγελος


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εμφανιζόμενη ανάρτηση

Το Ισοπεδωμένο Κοιμητήριο (Thomas Hardy)

Η παλιά εκκλησία του Σεν Πάνκρας  «Θυμάσαι τότε που βρήκαμε εκείνον τον άντρα με τα δύο κεφάλια στου Σεν Πάνκρας;» Αυτά τα λόγια ενός φίλου ...